AMSTERDAM - Joram (42) en Renato (39) zijn pleegouders van een jongen van vijf. “Natuurlijk willen wij het liefst dat zijn biologische ouders voor hem zorgen, maar dat gaat niet. Ja, dat is dramatisch voor een kind. Als pleegouders probeer je dan zo veel mogelijk structuur en regelmaat te geven.”

“Onze pleegzoon was vier toen hij bij ons kwam”, vertelt Renato. “Gelukkig accepteren zijn ouders ons. En wij doen er alles aan om hem in contact met zijn ouders te houden. Tenslotte gaat het om zijn geschiedenis, die maakt deel uit van zijn identiteit”

Iets moois

“Ik had altijd een kinderwens”, vertelt Joram. “Maar Renato hield altijd de boot af. Toen ik er weer een keer over begon, zei hij dat als we er dan tóch aan beginnen, dan doen we iets moois.” Renato: “Ik wilde liever geen kind uit het buitenland adopteren, want hier zijn ook genoeg kinderen om te helpen. Wij hebben toen informatie opgevraagd over pleegzorg en gingen naar de informatieavonden van Spirit, de organisatie voor jeugd en opvoedhulp.”

Verschillende vormen

Joram: “Bij Spirit kwam ik erachter dat niet langer alleen mijn kinderwens voorop stond, maar ik wilde een kind écht iets bieden. Ik wilde graag iets doen voor een kind dat veel heeft meegemaakt. Er zijn verschillende vormen van pleegzorg: korte pleegzorg, waarna het kind meestal weer teruggaat naar het ouderlijk huis of je zorgt voor een kind in de weekenden en vakanties. Je hebt ook langdurige pleegzorg en crisiszorg. Wij wisten niet wat het best bij ons zou passen. Daarom volgden we trainingen en cursussen.”

Geen trauma’s

“Tijdens de trainingen werd duidelijk dat we langdurige pleegzorg wilden. De selectie gebeurt heel zorgvuldig. Ze willen zeker weten dat je geen onverwerkte trauma’s hebt die naar voren kunnen komen als je met trauma’s van een pleegkind wordt geconfronteerd. Daar waren ook veel trainingen op gebaseerd. Je kan pas goed voor een kind zorgen als je goed voor jezelf zorgt. En toen ging het snel”, vertelt Renato. “Zeven maanden later al kregen we ons pleegkind. Hoe snel alles gaat, hangt af van de vraag of er een match is tussen het kind en pleegouders. Wij gaven bij de selectie aan dat we graag een kind tussen de nul en tien jaar wilden. Dat is ruim.”

Ruim hart

Joram: “Ik vraag mensen wel eens of ze pleegouder willen worden. Daarvoor hoef je geen groot huis te hebben, maar wel een ruim hart. En het moet bij je passen. Deze kinderen zijn bezig met overleven. Zij lopen met vragen rond die kinderen niet zouden moeten hebben. Dan is het fijn als ze in een pleeggezin komen waar ze kind kúnnen zijn. En vragen hebben die bij hen passen, zoals: wil ik vandaag pindakaas of hagelslag op mijn brood? Of: zal ik nou op de trampoline gaan springen of een rondje fietsen?”

Tweede kind

Renato: “Het gaat goed met onze pleegzoon. In het begin was het wel even moeilijk op school. Toen zijn we er samen met onze pleegzorgwerker van Spirit naartoe gegaan. Met een beetje begrip komt het dan wel goed. Het is zo leuk om te zien hoe hij zich ontwikkelt. Het is een vrolijk en ook zorgzaam kind. Wij willen nu graag een jonger kind erbij zodat hij de oudere broer kan zijn. Hij vindt dat heel leuk. En het maakt hem niet uit of het een jongen of een meisje wordt. Maar goed ook, want daarin valt niets te kiezen.”

Pleegouder iets voor u?

Pleegouders zijn van onschatbare waarde én heel hard nodig. Zij helpen kinderen aan een veilig thuis. In Amsterdam zijn zo’n 800 pleeggezinnen. Er staan momenteel 100 kinderen op een wachtlijst, waarvan 70% uit Amsterdam. Stichting Spirit werkt onder andere in de gemeente Amsterdam. Zij zijn er voor jongeren en gezinnen die om de een of andere reden de aansluiting met de samenleving missen. Interesse in pleegzorg? Vraag een infopakket aan of schrijf u in voor een informatiebijeenkomst via: www.spirit.nl/pleegouders