Sinds hybride werken in Amsterdam de standaard werd, brengen tienduizenden professionals het grootste deel van hun werkdag door aan de keukentafel of in een kleine thuiswerkhoek. Uit cijfers van het CBS bleek in 2025 dat bijna de helft van de werkende Nederlanders minstens een dag per week thuiswerkt. In een stad waar de gemiddelde woning rond de 75 vierkante meter meet, betekent dat vaak uren achtereen op dezelfde plek zitten.

Het gebrek aan een dagelijkse fietsrit naar kantoor of een wandeling naar de tram valt voor veel Amsterdammers pas op als het er niet meer is. Wie fulltime op kantoor werkt, zet gemiddeld 2.000 tot 3.000 extra stappen per dag alleen al door woon-werkverkeer en het lopen binnen een kantoorgebouw. Die stappen verdwijnen geruisloos wanneer de laptop op de eettafel openklapt.

De afgelopen twee jaar is een nieuwe categorie fitnessapparatuur populair geworden die precies op dit probleem inspeelt: de walking pad. Webshops zoals Dreaver richten zich specifiek op compacte, stille loopbanden die onder een bureau of bank passen. Het idee is simpel: je loopt op lage snelheid terwijl je werkt, belt of televisie kijkt, zonder dat je er apart tijd voor hoeft vrij te maken.

Waarom de woon-werkroute meer deed dan je denkt

Uit de Nationale Enquete Arbeidsomstandigheden van TNO kwam in 2024 naar voren dat thuiswerkers gemiddeld fors minder dagelijkse stappen zetten dan hun collega's op kantoor. Dat verschil ontstaat niet door gebrek aan motivatie, maar door het wegvallen van zogenaamde incidentele beweging: het lopen naar een vergaderruimte, de trap op naar de kantine, het stuk van de parkeerplaats naar de ingang. Die kleine momenten tellen harder op dan de meeste mensen beseffen.

In Amsterdam komt daar nog iets bij. De stad kent een van de hoogste dichtheden van zzp'ers en freelancers in Nederland, zo'n 85.000 volgens de Kamer van Koophandel in 2025. Een groot deel van hen werkt structureel vanuit huis, zonder de vanzelfsprekende bewegingsmomenten die een kantooromgeving biedt.

Lopen terwijl je werkt klinkt gek, maar het went snel

Walking pads zijn in de kern simpele apparaten: een smal loopvlak, een motor die snelheden tot zo'n 6 kilometer per uur aankan, en geen opvallend geluid. De meeste modellen produceren minder dan 50 decibel, vergelijkbaar met een koelkast op de achtergrond. Dat maakt het mogelijk om er tijdens een videovergadering op te staan zonder dat collega's iets merken.

Wie het voor het eerst probeert, merkt dat typen tijdens het lopen even aanpassen is. Na drie tot vijf dagen voelt het voor de meesten al natuurlijk, blijkt uit gebruikerservaringen op platforms als Trustpilot en Reddit. De snelheid ligt laag genoeg om gewoon te kunnen werken, en het gaat niet om een sportieve prestatie maar om het doorbreken van uren achtereen stilzitten.

Dreaver, een Nederlandse webshop opgericht door Jort Kuilboer vanuit Amsterdam, speelt hier al enkele jaren op in met modellen die specifiek voor thuisgebruik zijn ontworpen. Het bedrijf telt inmiddels meer dan 50.000 klanten en heeft op Trustpilot meer dan 3.000 reviews verzameld. Onder de compacte loopbandmerken in Nederland en Belgie scoort het daarmee de hoogste beoordeling op dat platform.

Past het eigenlijk wel in een Amsterdams appartement?

Ruimte is in Amsterdam altijd het knelpunt. Een traditionele loopband met opstaande armen en een groot frame past in de meeste woningen simpelweg niet. Compacte loopbanden zijn daarom fundamenteel anders ontworpen: modellen zoals die van Dreaver klappen in tot een hoogte van ongeveer 13 centimeter, waardoor ze onder een bed of bank schuiven.

Juist in buurten als De Pijp, Oost en de Jordaan, waar appartementen zelden meer dan 55 vierkante meter bieden, maakt dat verschil. Het loopvlak meet doorgaans 105 bij 40 centimeter, smal genoeg om naast een bureau neer te zetten. Na gebruik verdwijnt het apparaat uit het zicht, en dat past beter bij de Amsterdamse woonsituatie dan welk ander fitnessapparaat ook.

Niet alleen voor fanatieke sporters

Het meest opvallende aan de groei van walking pads is dat de gebruikers overwegend geen sportieve types zijn. Drukke ouders die geen tijd hebben voor de sportschool, sedentaire kantoorwerkers en mensen die simpelweg een hekel hebben aan hardlopen vormen het grootste deel van de doelgroep. De instapmodellen gaan niet harder dan 6 kilometer per uur, wat neerkomt op een stevig wandeltempo.

Voor wie meer wil, bestaan er ook varianten met instelbare helling tot 12 procent en hogere snelheden tot 12 kilometer per uur, geschikt voor licht hardlopen. Maar het zwaartepunt van de markt ligt bij het wandelen. In een stad als Amsterdam, waar het weer van oktober tot april regelmatig tegenzit en de sportschool op loopafstand toch net te ver voelt, biedt een compacte loopband een nuchter alternatief om structureel meer te bewegen.