AMSTERDAM - Op 14 februari verandert de gevel van EYE in een podium voor Soil in my Pocket: twee samenhangende filmessays over de verlangens en dromen van de migranten van toen. De poëtische installatie bevat filmmateriaal afkomstig uit de EYE-collectie en is gemaakt door Ellert Haitjema en Judith Quax, met teksten van Miek Zwamborn.

Nog maar kort geleden migreerden veel Nederlanders naar elders in de hoop daar een betere toekomst te vinden. Op de kade voor EYE zwaaiden in de eerste helft van de vorige eeuw de achterblijvers de gelukzoekers uit.

Op 14 februari verandert de gevel van EYE in een podium voor Soil in my Pocket: twee samenhangende filmessays over de verlangens en dromen van de migranten van toen.

Er is altijd meer dan één uitzicht. Er is altijd meer dan het hier en nu.

Elke plek laagt langzaam tijd op tijd. Verhalen liggen ingebed op een plaats, stapelen zich op, verdwijnen onder andere verhalen of worden opnieuw zichtbaar gemaakt. Zo vormt zich de geschiedenis van een plaats. De verhalen gaan veel verder terug dan wat op het eerste zicht onmiddellijk zichtbaar is.

De filmessays zijn samengesteld uit uniek filmmateriaal afkomstig uit de EYE-collectie waarop die emigratie is te zien.

Niet alleen bezoekers van EYE kunnen, maar iedereen in de omgeving van het museumgebouw kan er kennis van nemen: de reizigers op de IJ-veren, in het busstation en het treinstation en alle andere passanten. Zo wordt hedendaagse beeldende kunst, samengesteld uit cultureel erfgoed, met een actueel onderwerp, zichtbaar gemaakt in de openbare ruimte, voor het grootst mogelijke publiek.