AMSTERDAM/LANDSMEER - Het Openbaar Ministerie (OM) eiste vandaag in de rechtbank Amsterdam een gevangenisstraf van 17 jaar met TBS met dwangverpleging geëist tegen een 33-jarige man uit Landsmeer. Het OM acht bewezen dat hij zich schuldig heeft gemaakt aan vier strafbare feiten: het om het leven brengen van zijn moeder, het vervolgens wegmaken van haar lichaam door haar lichaam in stukken te zagen en de onderbenen uit de woning te verwijderen en het voorhanden hebben van vuurwapens en munitie op 8 en 9 januari 2025.


Laatste bezoek was aan zoon


Op het moment van haar vermissing, kunnen haar naasten zich nog geen enkele voorstelling maken van de gruwelijke omstandigheden van haar dood. Ze is ’s avonds naar haar zoon gegaan, maar komt niet thuis. Haar partner is bezorgd en belt met haar zoon. Ze zou gehaast zijn weggegaan en haar telefoon zijn vergeten. Als ze ‘s nachts nog altijd niet thuis is, wordt ze bij de politie als vermist opgegeven. Haar auto wordt diezelfde nacht nog teruggevonden bij een parkeerplaats.

Verdachte doet zich voor als bezorgde zoon


Een dag later, op 9 januari, gaat de politie langs bij de familie in de woning van de moeder. Hier zijn de partner van de moeder bij aanwezig, de zus van de verdachte, de oma van verdachte, de zakenpartner van de moeder en de verdachte zelf. De verdachte geeft weer aan dat zijn moeder om half negen ’s avonds gehaast bij hem is vertrokken zonder telefoon. De verdachte was daarbij aanwezig terwijl hij wist dat de familie hard naar haar op zoek was.

Ex-vriendin vertrouwt het niet


Enige tijd na het politiebezoek brengt de verdachte zijn oma thuis en gaat hij met zijn zoontje naar zijn ex-vriendin. Daar valt hij in slaap. Omdat zijn ex het niet vertrouwt gaat zij met een vriend van haar met de sleutels van verdachte naar de woning van verdachte toe. Iets voor zessen wordt de politie gebeld dat zij in de wc - die op slot zat - vuilniszakken met bebloede slippers en een vuurwapen heeft gevonden. De politie gaat direct ter plaatse.

Na vijf maanden verklaart verdachte eindelijk


Vanaf het eerste verhoor bij de politie, en in alle latere verhoren is verdachte gevraagd wat er gebeurd is en waar de vermiste lichaamsdelen zijn. Elke keer beroept hij zich op zijn zwijgrecht of zegt hij hier niets over te weten. Zelfs als hij in juni 2025 eindelijk een verklaring aflegt over het om het leven brengen van zijn moeder, zwijgt hij over het wegmaken van de benen. Hij zegt “Daar kan ik het niet over hebben, dat zit echt diep verstopt.” Verdachte lijkt te zeggen dat hij niet kan vertellen over de locatie van de benen, vanwege geheugenverlies.

Vermeend seksueel misbruik


Wel verklaart de verdachte dat hij die bewuste avond ruzie kreeg met zijn moeder over zijn financiën en dat hij haar confronteerde met vermeend seksueel misbruik door haar gepleegd toen hij drie of vier jaar oud was. Toen zijn moeder daarop moest lachen, zou hij zijn gesnapt. Hij heeft een pistool uit de keukenlade gepakt en haar doodgeschoten.

Wettig en overtuigend bewijs


Het OM vindt dat wettig en overtuigend bewezen kan worden dat de verdachte zijn moeder heeft gedood. De officier: “De tijdlijn die is opgezet aan de hand van camerabeelden, het onderzoek van zijn telefoon, de verschillende getuigenverklaringen, het forensisch onderzoek en de gedeeltelijke bekentenis van de verdachte samen, maken dat het OM wettig en overtuigend bewezen vindt dat de verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan vier strafbare feiten: het om het leven brengen van zijn moeder, het vervolgens wegmaken van haar lichaam door haar lichaam in stukken te zagen en de onderbenen reeds uit de woning te verwijderen en het voorhanden hebben van vuurwapens en munitie.” Dat verdachte aan geheugenverlies zou lijden, vindt het OM op basis van deskundigenadvies ongeloofwaardig.

Verdachte laat eigen familie met vragen achter


De officier sloot haar requisitoir af: “Zelden zijn de omstandigheden van iemands dood zo gruwelijk. Het OM weegt ook in strafverzwarende zin mee dat verdachte zijn familie voor de rest van hun leven met vragen achterlaat. Dat hij ervoor kiest achter te houden wat er die nacht precies gebeurd is en wat hij met haar lichaam gedaan heeft. Ondanks dat er meerdere malen een beroep op de verdachte is gedaan, heeft hij nooit willen vertellen waar haar benen zijn en heeft de familie afscheid moeten nemen van een incompleet lichaam.”

17 jaar gevangenisstraf en TBS met dwangverpleging


Daar komt bij dat verdachte nooit berouw heeft getoond voor zijn daden en dit verdriet van zijn familie niet erkend geeft. Hij heeft daarentegen vanaf het moment van haar vermissing zich voorgedaan als de bezorgde zoon en zijn familie voorgelogen. Alles overziend acht het Openbaar Ministerie een gevangenisstraf van 17 jaar en TBS met dwangverpleging passend.

De rechtbank doet over twee weken uitspraak.